Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Dankbaarheid

2022 beginnen we met dankbaarheid. Dankbaar voor de gulle gift van Energy Food Ingredients. En dankbaar voor de trouwe steun van mijn oud collega’s. De loyaliteit van jullie allen naar onze stichting is hartverwarmend en zorgt ervoor dat er nog meer moeders en kinderen onderzocht kunnen worden op ernstige aandoeningen. Enorm bedankt!
Recente posts

Stichting de Zonnekoningin helpt Driving Nurses naar Karatu

  Vandaag hebben wij geweldige nieuws mogen ontvangen dat Stichting de Zonnekoningin   een Mamabus schenkt voor het gebied Karatu. Zoals zij het zelf mooi zeggen, is de missie  van de Zonnekoningin om meer mensen van "schaduw naar zon" te bewegen. Dit doen zij  door financiële steun te bieden aan stichtingen die eenzelfde belang dienen. Wij voelen ons  blij en trots dat deze stichting hun middelen wil inzetten om onze doelen te helpen  verwezenlijken.                                     De donatie van stichting de Zonnekoningin geeft het officiële startschot voor het Mamabus  project in Karatu. Middels deze donatie kan er een nieuwe bus aangeschaft en omgebouwd  worden én kan de Mamabus voorzien worden van de benodigde materialen. Als stichting is  het ons streven om een blijvend verbetering teweeg te brengen voor moeders en kinderen in  Karatu. Wij zijn blij dat ook stichting de Zonnekoningin het grote belang van een duurzame  ontwikkeling inziet en zij ons daarom de komende

dankjulliewel

Dankjewel Janny voor jouw trouwe maandelijkse bijdrage en Marc jij ook bedankt voor je trouwe donaties! Jullie maken het verschil hiermee voor zwangeren die anders geen toegang tot goede zorg zouden hebben in Lower Moshi: drie dames en hun ongeboren kinderen krijgen door jullie bijdrage een volledige zwangerschapscontrole (met ultrasound!), benodigde medicijnen, voeding, vitaminen, educatie over zwangerschap, bevalling en babyverzorging en een veilige bevalling in het ziekenhuis. Mede namens hen, asanteni sana!! Een heel bijzondere donatie ontvingen we naar aanleiding van het overlijden van Diny Breijnaerts: in plaats van bloemen werd gevraagd te doneren aan Driving Nurses. Hoe een in en in-verdrietige gebeurtenis helemaal in Tanzania tot blijdschap en leven kan leiden. Geroerd door zo'n gift na het leven.... dank!

Aisha and Moses strong against Coronavirus!

Mieke Linssen en Alberdine van de Hulsbeek vonden ons toen ze op zoek gingen naar een partij die in Oost Afrika hun prachtige (audio) boek bij hun doelgroep kon krijgen. In samenwerking met onze vaste partner FT Kilimanjaro in Lower Moshi, is het boekje nu gedrukt en verspreid in een gebied met 80.000 inwoners. Superfijn zo'n soepele samenwerking! Dat smaakt naar meer :) Hieronder het bericht van Mieke en Alberdine: Ken jij ze al? Aisha en Moses, 2 Tanzaniaanse kinderen in Coronatijd? Aangenaam! Zij zijn de hoofdpersonen in het Afrikaanse kinderboek: “Aisha and Moses strong against Coronavirus! Voor sommigen is/was de Coronatijd een beproeving in “wat-doe-je-al-die-tijd-thuis”, echter wij zagen wij dit als een kans om onze creatieve en productiekracht te combineren en onze droom vorm te geven. Daar waar we normaal gesproken werken met kinderen in Nederland (als resp. orthopedagoge en creatief ondernemer in onderwijs) wilden we ons graag gaan richten op kinderen elders

40 van Breda doneert ook shirts

Van de  40 van Breda  kregen we shirts van vorige edities mee om deze aan kids in het gebied waar Driving Nurses werkt uit te delen. Nou dat was me een feest! We worden ontvangen door het hoofd van de school, een jonge kerel, echt zo iemand van wie je hoopt dat hij de leraar van je kind is. We zien de klaslokalen van de overheid en de lokalen die zijn ondersteund door FTK. We zien mooi geschilderde gebouwen, een in ontwikkeling zijnde moestuin (er zit alvast een hek om), waterpunt, kookgebouw (helaas tot op heden zonder dat hier gebruik van gemaakt wordt, er is geen geld voor schoollunches) en de woning van de hoofdmeester. Deze man heeft zijn school ter beschikking gesteld aan Driving Nurses om elke keer als we hier met de MamaBus komen, ruimte te hebben waar we patiënten kunnen onderzoeken en spreken. De groep vrouwen die met hun kleintjes zitten te wachten krijgen eerst een training over het gaan naar consultaties bij de MamaBus of de dokterspost en ook over zwangersc

(levensreddend) werk in het dorp

In het dorp gaan we na de training voor de lokale vroedvrouwen aan de slag. Een boel zwangeren hebben zich verzameld om een zwangerschapscontrole te krijgen. Ik zie een jongetje lopen met een klein achterhoofd (microcefalie) en ook zijn houding wijkt sterk af. Ik vraag doctor John om hem nauwkeurig te onderzoeken. Het jongetje is vrolijk, maar er is wel vanalles met hem aan de hand. We besluiten hem door te verwijzen naar KCMC waar hij verder onderzocht kan worden op het vermoeden van een ernstige genetische afwijking, die nog niet eerder in Tanzania gedocumenteerd is. We staan versteld door de problematiek die we tegenkomen bij deze dames, zoals een ernstig huidprobleem dat bij meerderen wordt gezien. Het is een pijnlijke aandoening, die snel behandeld moet worden. Voor de volgende outreach zullen we hier behandeling voor meebrengen. Dan zien we een dame die ernstig is uitgedroogd, al dagen aan het overgeven is en diarree heeft. Ze is 5 maanden zwanger. Dr John onderzoekt haar en

Een nieuw dorp voor de MamaBus

De mamabus komt in een gebied van inmiddels 30.000 mensen, waar we moeder- kindzorg en -educatie naar de dorpen brengen. Vandaag gaan we naar een dorp dat erg ver verwijderd ligt van van de bewoonde wereld en dat in tijden van regens volledig afgesloten wordt door water dat buiten de oevers treed van de rivier waar het dorp omheen gebouwd ligt. Om er te komen rijden we er eerst een goede drie kwartier over een matige zandweg vol gaten. We stoppen dan de auto voor een stroom, we zullen met een zijde over de daar in het water gelegde boomstammen moeten rijden om dit stroompje over te steken. Dan kunnen we echt niet verder. We staan voor een wijde rivier waar overigens ook een soort pondje ligt.  De meeste collega's vinden water eng, er zijn er weinig die kunnen zwemmen en de dieren in het water, helpen ook niet mee om de rust te bewaren. Uiteindelijk zijn we allemaal en met onze spullen aan de overkant, vanaf hier is het nog een kwartier achterop een brommertje. Bij de dokterspos