Doorgaan naar hoofdcontent

Richard-II


Richard ken je misschien nog uit een eerder bericht: nadat ik hem op een besnijdenisfeest van de Massaai ontmoette toen hij kwam bedelen om voedsel, heb ik hem uiteindelijk na een dagenlange zoektocht gevonden. 

Verwaarloosd, klein, vies, angstig kwam hij toen tevoorschijn uit het hutje van zijn oma, waar hij samen met wat kippen en een puppie verbleef. Dolblij was ik. 
Na overleg met oma is hij naar een kostschool gebracht, waar de kanjer van Mtakuja een vrouw in rolstoel, Rose,  die tegen alle winden in de priveschool heeft opgezet, directrice is. Daar krijgt hij liefde, aandacht, gezonde voeding, een bed en goed onderwijs met Engels.
En dat doet groeien! Richard is letterlijk gegroeid, straalt en langzaam maar zeker komen zijn schoolprestaties ook aardig op dreef. Zijn laatste diploma zag er goed uit: zowel voor gedrag als vakken haalde hij eindelijk voldoendes. Run4Mtakuja steunt Richard in zijn bestaan: zij betaalt de school en voorziet in de basale zaken als kleding en evt. medische ondersteuning. En daar ben ik zooo blij mee!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dankbaarheid

2022 beginnen we met dankbaarheid. Dankbaar voor de gulle gift van Energy Food Ingredients. En dankbaar voor de trouwe steun van mijn oud collega’s. De loyaliteit van jullie allen naar onze stichting is hartverwarmend en zorgt ervoor dat er nog meer moeders en kinderen onderzocht kunnen worden op ernstige aandoeningen. Enorm bedankt!

dankjulliewel

Dankjewel Janny voor jouw trouwe maandelijkse bijdrage en Marc jij ook bedankt voor je trouwe donaties! Jullie maken het verschil hiermee voor zwangeren die anders geen toegang tot goede zorg zouden hebben in Lower Moshi: drie dames en hun ongeboren kinderen krijgen door jullie bijdrage een volledige zwangerschapscontrole (met ultrasound!), benodigde medicijnen, voeding, vitaminen, educatie over zwangerschap, bevalling en babyverzorging en een veilige bevalling in het ziekenhuis. Mede namens hen, asanteni sana!! Een heel bijzondere donatie ontvingen we naar aanleiding van het overlijden van Diny Breijnaerts: in plaats van bloemen werd gevraagd te doneren aan Driving Nurses. Hoe een in en in-verdrietige gebeurtenis helemaal in Tanzania tot blijdschap en leven kan leiden. Geroerd door zo'n gift na het leven.... dank!

Een nieuw dorp voor de MamaBus

De mamabus komt in een gebied van inmiddels 30.000 mensen, waar we moeder- kindzorg en -educatie naar de dorpen brengen. Vandaag gaan we naar een dorp dat erg ver verwijderd ligt van van de bewoonde wereld en dat in tijden van regens volledig afgesloten wordt door water dat buiten de oevers treed van de rivier waar het dorp omheen gebouwd ligt. Om er te komen rijden we er eerst een goede drie kwartier over een matige zandweg vol gaten. We stoppen dan de auto voor een stroom, we zullen met een zijde over de daar in het water gelegde boomstammen moeten rijden om dit stroompje over te steken. Dan kunnen we echt niet verder. We staan voor een wijde rivier waar overigens ook een soort pondje ligt.  De meeste collega's vinden water eng, er zijn er weinig die kunnen zwemmen en de dieren in het water, helpen ook niet mee om de rust te bewaren. Uiteindelijk zijn we allemaal en met onze spullen aan de overkant, vanaf hier is het nog een kwartier achterop een brommertje. Bij de dokterspos