Sinds de eerste marathon zo goed werd voorbereid door te trainen met Run2Forty2 van Run2Day Breda, heb ik een trainingsschema waar ik me redelijk strak aan houd. Het schema gaat ervan uit dat je traint op hartslagzones. Bij een hartslag in rust van 50 en een maximale hartslag van 173 kun je eenvoudig de verschillende zones berekenen. Volgens deze theorie train je tijdens de lange duurlopen met name zone 2 en loop je de marathon in zone 3. Bij mij komt zone 2 neer op ongeveer 10,7 km/u. Zone 3 op de 11,7 km/u. En dat traint heerlijk rustig, je wordt er niet echt moe van en is dus goed vol te houden.
| Trainingzone 1 | herstelloop | 50% | 60% | 112 | 124 |
| Trainingzone 2 | zeer rustige duurloop | 60% | 70% | 124 | 136 |
| Trainingzone 3 | vlotte duurloop | 70% | 80% | 136 | 148 |
| Trainingzone 4 | 10km wedstrijdtempo | 80% | 90% | 148 | 161 |
| Trainingzone 5 | anaeroob | 95% | en hoger | 167 |
Nu heb ik een sporttest gedaan bij Sportassistance Breda en komt er toch iets anders uit. Tijdens de test is tijdens het lopen op de band voortdurend bloed afgenomen om het lactaat (verzuring) in mijn bloed te meten en zo de ideale hartslag en snelheid te meten voor de wedstrijd en de trainingen. Nu blijkt dat er geen trainingseffect is bij 11 km/u, ofwel ik moet harder gaan trainen.....grrrr. Ik wilde juist niet moe worden toch? Volgens de theorie van Sportassistance, zou ik minimaal 50% van mijn trainingstijd moeten besteden aan het lopen op wedstrijdtempo, wat zij hebben bepaald met de bloedmetingen, op 12,1 km/u. Nu wilde ik dat uiteindelijk in de wedstrijd wel eens proberen, maar dit ook tijdens een lange duurloop van zo'n 30 km doen? Het lijkt me dat ik daar vooral moe van word.
Reacties
Een reactie posten