Doorgaan naar hoofdcontent

1000 days event 2018

Na bijna een week van gesoebat over wie uit te nodigen, masseren van officials, hoe de uitnodigingsbrieven eruit moet zien en wie de sprekers zijn is het vandaag dan eindelijk zover: Dag van het 1000 days event is aangebroken. Er zijn nog zoveel dingen te doen: een van de stickers moet er nog op, de MB moet worden ingericht en gewassen en Alberto wil nog graag een keer oefenen met zijn praatje dat hij zal houden bij de bus zelf. Mijn speech wordt vertaald en ik oefen hem een aantal keer op de FTK medewerkers. Ik besluit van drie paragrafen naar twee naar 1 naar 1 zin te gaan, zo moeilijk is het om vloeiend Swahili te spreken. Daarna ga ik naar het ziekenhuis om met Alberto de MB in te richten.

Rond het middaguur ben ik terug om te lunchen, me om te kleden en mijn speech nog eens door te nemen. Om twee uur sharp zijn we er, uiteraard is er nog niemand, want zoals wij in Brabant een Brabants kwartiertje hebben, hebben ze hier een Tanzaniaans uurtje.  Een uur later starten we, helaas nog zonder RMO (Regional Medical Officer van de Tanzaniaanse regering) van Kilimanjaro en zonder Dr. Wonanji de RMO van Arusha waar we vorige week waren in Arusha om over een MamaBus Project in zijn regio te praten. Hij heeft me de hele ochtend op de hoogte gehouden van zijn komst, want hij heeft na onze uitleg vorige week begrepen dat wij Nederlanders graag op tijd beginnen en dan zouden we ook meteen nog onze plannen kunnen doornemen in afwachting van de overige gasten. Hij komt samen met zijn vrouw, een kinderarts, dat is toch wel een grote eer. dr. Alex Kazulu, DMO (District Medical officer) van Moshi is goed op tijd en we hebben ruim tijd om elkaar te spreken. Hij spreekt grote dank aan Driving Nurses uit ook namens de RMO. Hij is ervan overtuigd dat de MB de regio gaat ondersteunen in het terugdringen van moeder- en kindersterfte en het verbeteren van de gezondheid. We moeten zien dat er een link tussen het ziekenhuis en de community in de dorpjes komt en dat er voldoende gerapporteerd wordt. Hij zou graag de supervisor van het project willen worden. Ik bespreek ook meteen het babybox project met hem dat we volgende week gaan starten en hij is laaiend enthousiast: dit brengt het aantal visits naar 4, zeker weten. En dit zal tevens leiden tot een lager sterftecijfer onder moeders en baby’s. 

Precies op het juiste moment komt wonanji, hij schuift aan en doet een paar woorden. De DMO zegt dat hij blij is dat onze RMO bang was omdat Wonanji kwam, dat hij de MB zou meenemen naar Arusha, humor! Hij spreekt verder over hetgeen waar wij ook over spraken en mobiliseert de aanwezigen, die rechtstreeks contact hebben met de dorpen, villageleaders etc om zelf verantwoordelijkheid te nemen erin. Niet alleen afwachten dus of de mamabus komt maar zorgen dat het hele dorp geïnformeerd wordt, opdat ze de vrouwen naar de MB sturen en eventueel  rapporteren aan hem als er ergens een probleem is. Ook benadrukt hij het belang van goed getrainde medewerkers op de MamaBus. Hij bedankt vervolgens uitgebreid iedereen en alles.

Dan komt de MB met muziek en de nurses van het ziekenhuis dansen achter hem aan. We staan bij de bus en geven uitleg. Er worden vragen gesteld, ook over mogelijke toekomstplannen die geïntegreerd kunnen worden. Ik spreek over een beamer zo groot als een vuist om zo veel beter educatie te kunnen geven in een dorpje en over de mobiele ultrasound als mogelijkheden in toekomst. De programma’s in MB zijn er ook allemaal vanuit de overheid dus die service zou helemaal kunnen worden overgenomen door overheidsprogramma’sin plaats van helemaal zelf te ontwikkelen zoals we tot nu toe hebben gedaan. Tenslotte spreek ik over partnerschappen met organisaties als CCBRT (zijn ook aanwezig) voor handicaps, Kwieco, Femme Intl (menstruatie) PSI Familia (family planning), Josephat Torner (albinisme). 

We sluiten het event af en ik spreek nog wat bekenden die me feliciteren met deze mooie dag en de steun van de overheid. Samen met de hooggeëerde gasten gaan we daarna lunchen. 
Uiteraard niet zonder nog wat business te doen, want we zijn er toch. Ik spreek met de RMO van Arusha dr Wonanji, over een mental health project in zijn regio dat hij liever gisteren dan vandaag wil laten starten en over de opstart van de MamaBus in zijn regio. Ik spreek met DMO over de vervolgstappen en zijn bereidheid om als supervisor van het project op te treden en ons te ondersteunen in het binnenhalen van benodigde cijfers van de regio. Na nog een gesprek met iemand die van de plannen in zijn geboortedorp hoorde, ben ik eindelijk klaar om te eten. 


Ik ben zo trots en blij. Er is zo hard gewerkt door iedereen aan de MamaBus en aan vandaag. Dank aan FTK en speciaal aan Gerbert, aan TPC Hospital, speciaal aan Alyssa en Alberto, aan stichting Driving Nurses, speciaal aan Noortje en Ingrid, aan alle donoren, aan vrienden, familie, Stella mijn mama Afrika en aan Alfons die mij zo vaak moet missen, al is het alleen al in mijn hoofd dat ik met Tanzania bezig ben.  ASANTE SANA 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dankbaarheid

2022 beginnen we met dankbaarheid. Dankbaar voor de gulle gift van Energy Food Ingredients. En dankbaar voor de trouwe steun van mijn oud collega’s. De loyaliteit van jullie allen naar onze stichting is hartverwarmend en zorgt ervoor dat er nog meer moeders en kinderen onderzocht kunnen worden op ernstige aandoeningen. Enorm bedankt!

dankjulliewel

Dankjewel Janny voor jouw trouwe maandelijkse bijdrage en Marc jij ook bedankt voor je trouwe donaties! Jullie maken het verschil hiermee voor zwangeren die anders geen toegang tot goede zorg zouden hebben in Lower Moshi: drie dames en hun ongeboren kinderen krijgen door jullie bijdrage een volledige zwangerschapscontrole (met ultrasound!), benodigde medicijnen, voeding, vitaminen, educatie over zwangerschap, bevalling en babyverzorging en een veilige bevalling in het ziekenhuis. Mede namens hen, asanteni sana!! Een heel bijzondere donatie ontvingen we naar aanleiding van het overlijden van Diny Breijnaerts: in plaats van bloemen werd gevraagd te doneren aan Driving Nurses. Hoe een in en in-verdrietige gebeurtenis helemaal in Tanzania tot blijdschap en leven kan leiden. Geroerd door zo'n gift na het leven.... dank!

Een nieuw dorp voor de MamaBus

De mamabus komt in een gebied van inmiddels 30.000 mensen, waar we moeder- kindzorg en -educatie naar de dorpen brengen. Vandaag gaan we naar een dorp dat erg ver verwijderd ligt van van de bewoonde wereld en dat in tijden van regens volledig afgesloten wordt door water dat buiten de oevers treed van de rivier waar het dorp omheen gebouwd ligt. Om er te komen rijden we er eerst een goede drie kwartier over een matige zandweg vol gaten. We stoppen dan de auto voor een stroom, we zullen met een zijde over de daar in het water gelegde boomstammen moeten rijden om dit stroompje over te steken. Dan kunnen we echt niet verder. We staan voor een wijde rivier waar overigens ook een soort pondje ligt.  De meeste collega's vinden water eng, er zijn er weinig die kunnen zwemmen en de dieren in het water, helpen ook niet mee om de rust te bewaren. Uiteindelijk zijn we allemaal en met onze spullen aan de overkant, vanaf hier is het nog een kwartier achterop een brommertje. Bij de dokterspos