Doorgaan naar hoofdcontent

Ischiadicus

Dit is de boosdoener, de grote beenzenuw die vanaf de lage rug naar de grote teen loopt. Op alle zgn triggerpoints heb ik last. Dus ben ik weer anders getapet, weer behandeld en wordt ik nauwgezet gevolgd door mijn topfysiotherapeut Peter Elshout. Inmiddels zit ik al op 2x20 minuten, bij positieve resultaten zal ik zondag weer op een uur zitten. Dat is nog wel iets verwijderd van de ongeveer 8 die ik nodig heb op de mont blanc ;).


Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Warme dekentjes, warme harten 💗

Afgelopen week waren Suus en Noortje te gast bij De Hobbytafel van Jacqueline Geurts. Wat een warme en gastvrije plek! Jacqueline organiseert in haar winkel gezellige brei- en haakcafés , waar mensen samenkomen om mooie creaties te maken en ondertussen gezellig bij te kletsen. En dat niet alleen: al langer breien en haken de dames bij De Hobbytafel voor een kraamkliniek in Gambia, via Ingrid Tijssen . Maar de hoeveelheid handwerk werd inmiddels zo groot dat er ook ruimte was om nu onze stichting te ondersteunen! We mochten maar liefst 7 dozen vol met handgemaakte dekentjes en mutsjes in ontvangst nemen. Stuk voor stuk met zorg, aandacht en liefde gemaakt. Dat zie je meteen aan de prachtige hoeveelheid kleuren, patroontjes en afwerkingen.  Niet alleen tijdens de bijeenkomsten wordt er voor het goede doel gebreid en gehaakt. De aanwezige dames vertelden ons dat ze er thuis net zo enthousiast mee doorgaan. En alsof dat nog niet genoeg is, vertelde Jacqueline ons dat er vanuit a...
Een reactie posten
Meer lezen

Wauw! De MamaBus in Karatu is geopend!

Wij zijn inmiddels alweer even terug uit Tanzania maar we hebben jullie het hoogte punt van onze missie nog onthouden; namelijk de officiële opening van de MamaBus in Karatu!  De opening stond gepland op dinsdag. We hadden er een beetje een hard hoofd in, want er was bij onze aankomst nog niks geregeld. Je zou het je in Nederland haast niet voor kunnen stellen, maar de uitnodigingen gingen uiteindelijk op maandagavond (de dag van te voren!) de deur uit. En vrijwel alle genodigden lieten meteen weten erbij te zijn!  Ook is het bij het plannen van een formeel openingsfeest in Tanzania is het belangrijk dat je de juiste mensen uitnodigt en rekening houdt met het Tanzaniaans uurtje. Dat betekent dat je de hooggeplaatste gasten vooraf zo goed inlicht dat ze zeker zullen komen. En met die allerhoogste gasten heb je vaak aan een Tanzaniaans uurtje niet genoeg. Iets na vieren, de afgesproken tijd, komen de gasten vanuit de betrokken dorpen binnen: de dorpshoofden, hoofden van dispensa...
Een reactie posten
Meer lezen

Bijzondere eerste dag in Karatu

Waar begin je te vertellen na een dag als deze…met een vol en voldaan hoofd suizen we na in het hotel waar we zojuist door de ziekenhuisdirecteur zijn afgezet. De korte versie is: iedereen in het hele Karatu Lutheran Hospital, van verzorgende op de afdeling tot de bestuur, is ervan doordrongen dat de MamaBus voor de dorpen de weg is naar gezonde moeders en kinderen in deze regio en dat daarmee cirkel van armoede doorbroken kan worden. Het bestuur beëindigt een lange meeting met een luid en duidelijk: we zijn er helemaal van doordrongen dat de mamabus een levensreddende functie heeft, maar de wens (lees het commando) van de board is dat dit zo snel mogelijk gebeurt. Dussss, wanneer start het project? Gelukkig kunnen we het goede nieuws vertellen dat morgen de officiële opening zal plaatsvinden én we meteen de eerste dorpen gaan bezoeken. Daarover morgen meer, maar eerst terug naar het begin van onze dag.  We starten de dag rijdend door de stromende regen naar het ziekenhuis. Boven o...
Een reactie posten
Meer lezen