Doorgaan naar hoofdcontent

Optimisme

Peter is optimistisch gestemd als hij mijn reactie op het uur lopen hoort, over het verder opbouwen van tijd wel te verstaan……

Ik probeer het ook te zijn: elke training tien minuten opbouwen, in de een na laatste week mag ik dan eindelijk ook wat heuvels erbij en dan zou het zomaar kunnen dat ik het ga halen om de 23km cross te lopen. 23 km inderdaad, geen marathon op de Mont Blanc voor mij dus…….. Een vlakke zou ik net wel kunnen halen, maar daar ging ik nou net niet voor.

Een discussie over hoe het zover heeft kunnen komen volgt: blijkbaar is mijn geest sterker dan mijn lichaam, nou en dat is dan toch ECHT een meevaller, haha! Dus ja, als die geest dan zo sterk is, dan moet ik toch ook gewoon kunnen dimmen en zorgen dat ik gezond herstel? In het slechtste geval heb ik een fantastische vakantie op de Mont Blanc en daarbij komt dat ik al een prachtig trainingstraject achter me heb liggen: wie doet me wat?

De slechtste prognose geldt voor mensen die haastig willen herstellen. Ik ga dus rustig opbouwen en neem alle tijd om het nieuwe parcours in me op te nemen. Bijkomend voordeel: die grote piek in de marathon loop ik nu mis ;)


Reacties

Populaire posts van deze blog

Dankbaarheid

2022 beginnen we met dankbaarheid. Dankbaar voor de gulle gift van Energy Food Ingredients. En dankbaar voor de trouwe steun van mijn oud collega’s. De loyaliteit van jullie allen naar onze stichting is hartverwarmend en zorgt ervoor dat er nog meer moeders en kinderen onderzocht kunnen worden op ernstige aandoeningen. Enorm bedankt!

dankjulliewel

Dankjewel Janny voor jouw trouwe maandelijkse bijdrage en Marc jij ook bedankt voor je trouwe donaties! Jullie maken het verschil hiermee voor zwangeren die anders geen toegang tot goede zorg zouden hebben in Lower Moshi: drie dames en hun ongeboren kinderen krijgen door jullie bijdrage een volledige zwangerschapscontrole (met ultrasound!), benodigde medicijnen, voeding, vitaminen, educatie over zwangerschap, bevalling en babyverzorging en een veilige bevalling in het ziekenhuis. Mede namens hen, asanteni sana!! Een heel bijzondere donatie ontvingen we naar aanleiding van het overlijden van Diny Breijnaerts: in plaats van bloemen werd gevraagd te doneren aan Driving Nurses. Hoe een in en in-verdrietige gebeurtenis helemaal in Tanzania tot blijdschap en leven kan leiden. Geroerd door zo'n gift na het leven.... dank!

Een nieuw dorp voor de MamaBus

De mamabus komt in een gebied van inmiddels 30.000 mensen, waar we moeder- kindzorg en -educatie naar de dorpen brengen. Vandaag gaan we naar een dorp dat erg ver verwijderd ligt van van de bewoonde wereld en dat in tijden van regens volledig afgesloten wordt door water dat buiten de oevers treed van de rivier waar het dorp omheen gebouwd ligt. Om er te komen rijden we er eerst een goede drie kwartier over een matige zandweg vol gaten. We stoppen dan de auto voor een stroom, we zullen met een zijde over de daar in het water gelegde boomstammen moeten rijden om dit stroompje over te steken. Dan kunnen we echt niet verder. We staan voor een wijde rivier waar overigens ook een soort pondje ligt.  De meeste collega's vinden water eng, er zijn er weinig die kunnen zwemmen en de dieren in het water, helpen ook niet mee om de rust te bewaren. Uiteindelijk zijn we allemaal en met onze spullen aan de overkant, vanaf hier is het nog een kwartier achterop een brommertje. Bij de dokterspos