Doorgaan naar hoofdcontent

Mama Bus part V- het werkt!

Wat is het allemaal ongelooflijk wat er is gebeurd in de afgelopen periode. Terwijl ik terug ben in Nederland rijdt de bus gewoon en worden 80.000 mensen voorzien van zorg. Dit is veel mooier dan ik me ooit heb kunnen voorstellen.

Als de bus ergens komt komen de patiĆ«nten van heinde en verre en met problemen die soms heel persoonlijk van aard zijn. Zoals een meisje van 16 dat aarzelend de bus in stapte en beschaamd zich afvroeg waarom ze zich zo moe voelde. Misschien dat het iets te maken had met de problemen thuis, ze wordt door haar vader mishandeld en wil dolgraag zo snel mogelijk het huis uit. Ze heeft al een kind (!) wat een grote druk voor haar betekent thuis. Nader onderzoek in de bus wijst uit dat ze opnieuw zwanger is,  ze is 16, wat een toestand. De verpleegkundige op de bus controleert haar en legt uit dat ze zeker in het ziekenhuis moet bevallen, om problemen tijdens de bevalling te voorkomen. Alle gegevens van het meisje worden genoteerd zodat we haar terug kunnen vinden en bereiken als nodig. Ze spreken af dat als de bus de volgende langs komt dat het meisje ook langskomt voor een checkup.

Maandelijks ontvang ik een evaluatie van de Mama Bus: wat voor problemen waren er, hoeveel moeders en kids zijn gezien, wat is er aan medicatie gegeven en welke lessen zijn er aangeboden aan de gemeenschap. Ook worden alle verwijzingen naar derden nauwkeurig bijgehouden.

De meiden uit Nederland zijn van groot belang voor de start van de bus: zij begeleiden de locale medewerker en geven extra training aan de medewerkers op de bus zodat ze steeds beter onderlegt raken in het werk zoals we dat het liefste zien. Want dat is nog een uitdaging: verpleegkundigen in Tanzania zijn niet gewend om als ze bivoorbeeld bloed prikken, niet alleen de waarde te bepalen maar ook de interpretatie van die waarde te geven. Dat wordt dus door de meiden getraind. Zonder zo'n Westerse begeleiding was de start een stuk moeizamer geweest. Dus lieve Shayenne en Janine: een dikke dankjewel!


Reacties

Populaire posts van deze blog

Dankbaarheid

2022 beginnen we met dankbaarheid. Dankbaar voor de gulle gift van Energy Food Ingredients. En dankbaar voor de trouwe steun van mijn oud collega’s. De loyaliteit van jullie allen naar onze stichting is hartverwarmend en zorgt ervoor dat er nog meer moeders en kinderen onderzocht kunnen worden op ernstige aandoeningen. Enorm bedankt!

dankjulliewel

Dankjewel Janny voor jouw trouwe maandelijkse bijdrage en Marc jij ook bedankt voor je trouwe donaties! Jullie maken het verschil hiermee voor zwangeren die anders geen toegang tot goede zorg zouden hebben in Lower Moshi: drie dames en hun ongeboren kinderen krijgen door jullie bijdrage een volledige zwangerschapscontrole (met ultrasound!), benodigde medicijnen, voeding, vitaminen, educatie over zwangerschap, bevalling en babyverzorging en een veilige bevalling in het ziekenhuis. Mede namens hen, asanteni sana!! Een heel bijzondere donatie ontvingen we naar aanleiding van het overlijden van Diny Breijnaerts: in plaats van bloemen werd gevraagd te doneren aan Driving Nurses. Hoe een in en in-verdrietige gebeurtenis helemaal in Tanzania tot blijdschap en leven kan leiden. Geroerd door zo'n gift na het leven.... dank!

Een nieuw dorp voor de MamaBus

De mamabus komt in een gebied van inmiddels 30.000 mensen, waar we moeder- kindzorg en -educatie naar de dorpen brengen. Vandaag gaan we naar een dorp dat erg ver verwijderd ligt van van de bewoonde wereld en dat in tijden van regens volledig afgesloten wordt door water dat buiten de oevers treed van de rivier waar het dorp omheen gebouwd ligt. Om er te komen rijden we er eerst een goede drie kwartier over een matige zandweg vol gaten. We stoppen dan de auto voor een stroom, we zullen met een zijde over de daar in het water gelegde boomstammen moeten rijden om dit stroompje over te steken. Dan kunnen we echt niet verder. We staan voor een wijde rivier waar overigens ook een soort pondje ligt.  De meeste collega's vinden water eng, er zijn er weinig die kunnen zwemmen en de dieren in het water, helpen ook niet mee om de rust te bewaren. Uiteindelijk zijn we allemaal en met onze spullen aan de overkant, vanaf hier is het nog een kwartier achterop een brommertje. Bij de dokterspos