Doorgaan naar hoofdcontent

Lazy Sunday

Vanuit ontspanning gaat alles beter, dus ik begin de dag met een loopje van 10km en voel me de koning te rijk hier te mogen zijn. Wat een heerlijkheid! Bij thuiskomst heeft een apenfamilie bezit van mijn veranda en tuintje genomen en ze lijken echt te willen spelen en dagen me uit: ze rennen over het dak, komen voor mijn raam zitten, gaan op hun achterpoten zitten en op mijn fiets, zo grappig om te zien. Bij het ontbijt zit de eigenaar van deze plantage er met een heel gezelschap klaar om cricket te gaan spelen. Of ik ook kom kijken? Tuurlijk waarom niet, ben wel benieuwd naar de regels van het spel want op TV ziet het er erg ingewikkeld uit. Van een afstandje zie ik een sjiek gezelschap, witte kleding, stoeltjes in het gras, maar als ik dichterbij kom, zie ik dat ze al aan het bier zitten, allerlei verschillende kleuren kleding. Zo grappig als de eerste inning is afgelopen: als in een film komen ze het veld af, jong oud, dik dun, groot klein, wit en bont, grappend en grollend. Ik begin het echt te snappen en ook nog spannend te vinden ook, weer wat geleerd.

Ik zie Simon Mtuy lopen, de ex-wereldrecordhouder Kilimanjaro oprennen: in minder dan 9 uur deed hij dat. Wij trainen en trainen en doen dat dan in vijf dagen! Dit is een foto van hem en mij toen we een wandeling tijdens een eerdere reis deden. Groot is ie he! Oh nee,, ik ben klein, haha. 

Ik zie hem dus lopen en wil er eigenlijk achteraan rennen want ik heb een idee in mijn hoofd voor de www.40vanbreda.nl. Terwijl wij de 40 van Breda rennen voor de kids hier, wil ik hem vragen tegelijkertijd de 40 te rennen op de plek waar wij het allemaal voor doen. Maar iets voelt niet goed en ik loop er niet achter aan. Het voelt een beetje als een gemiste kans. Maar dan krijg ik een bericht van een Nederlandse neuroloog die hier woont voor wie ik spullen heb meegnomen: of ik de spullen bij Simon en zijn vrouw wil afgeven die hier op TPC zijn! Dit is mijn kans, het heeft zo moeten zijn. En vanuit ontspanning gaat alles beter: hij vind het een mooi idee gelijktijdig voor de kids te lopen en zegt meteen ja! Geweldig, ik word zo blij van dit soort ervaringen……
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Wat de Mama Bus in drie maanden doet..

Je zou denken: hoeveel kun je nu écht doen in drie maanden tijd, met één bus en een klein team? Nou… als het aan de MamaBus ligt: behoorlijk veel! Terwijl hier de dagen langzaam langer worden, reed onze mobiele kliniek in Tanzania onvermoeibaar van dorp naar dorp. Een stevige auto uitgerust met hoognodige medische voorzieningen, een toegewijde nurse, een duidelijke missie en veel liefde. Het resultaat? Ruim over de duizend kinderen en moeders kregen de zorg die ze anders moesten missen. In totaal werden negen dorpen bezocht: Mikocheni, Chemchem, Londoto, Kiruani, Mawala, Mtakuja, Chekereni, Mserekia en Miwaleni. Stuk voor stuk plekken waar toegang tot medische zorg niet vanzelfsprekend is. De afstand tot een ziekenhuis is groot, en vervoer is vaak simpelweg niet te betalen. Dankzij de MamaBus konden in het eerste kwartaal: 1413 kinderen onder de vijf jaar werden geholpen 159 zwangere vrouwen  zijn langskomen voor controles en er werden 86 echo’s uitgevoerd 107 vrouwen ...
Een reactie posten
Meer lezen

Warme dekentjes, warme harten 💗

Afgelopen week waren Suus en Noortje te gast bij De Hobbytafel van Jacqueline Geurts. Wat een warme en gastvrije plek! Jacqueline organiseert in haar winkel gezellige brei- en haakcafés , waar mensen samenkomen om mooie creaties te maken en ondertussen gezellig bij te kletsen. En dat niet alleen: al langer breien en haken de dames bij De Hobbytafel voor een kraamkliniek in Gambia, via Ingrid Tijssen . Maar de hoeveelheid handwerk werd inmiddels zo groot dat er ook ruimte was om nu onze stichting te ondersteunen! We mochten maar liefst 7 dozen vol met handgemaakte dekentjes en mutsjes in ontvangst nemen. Stuk voor stuk met zorg, aandacht en liefde gemaakt. Dat zie je meteen aan de prachtige hoeveelheid kleuren, patroontjes en afwerkingen.  Niet alleen tijdens de bijeenkomsten wordt er voor het goede doel gebreid en gehaakt. De aanwezige dames vertelden ons dat ze er thuis net zo enthousiast mee doorgaan. En alsof dat nog niet genoeg is, vertelde Jacqueline ons dat er vanuit a...
Een reactie posten
Meer lezen

Bijzondere eerste dag in Karatu

Waar begin je te vertellen na een dag als deze…met een vol en voldaan hoofd suizen we na in het hotel waar we zojuist door de ziekenhuisdirecteur zijn afgezet. De korte versie is: iedereen in het hele Karatu Lutheran Hospital, van verzorgende op de afdeling tot de bestuur, is ervan doordrongen dat de MamaBus voor de dorpen de weg is naar gezonde moeders en kinderen in deze regio en dat daarmee cirkel van armoede doorbroken kan worden. Het bestuur beëindigt een lange meeting met een luid en duidelijk: we zijn er helemaal van doordrongen dat de mamabus een levensreddende functie heeft, maar de wens (lees het commando) van de board is dat dit zo snel mogelijk gebeurt. Dussss, wanneer start het project? Gelukkig kunnen we het goede nieuws vertellen dat morgen de officiële opening zal plaatsvinden én we meteen de eerste dorpen gaan bezoeken. Daarover morgen meer, maar eerst terug naar het begin van onze dag.  We starten de dag rijdend door de stromende regen naar het ziekenhuis. Boven o...
Een reactie posten
Meer lezen