Veel adviezen die ik te horen krijg gaan niet over de duur van de inspanning (de Mont Blanc Marathon hoop ik in ongeveer 7,5 uur af te leggen) of over het aantal kilometers dat moet worden afgelegd (42,195 km) maar over de krachtsinspanning die geleverd moet worden. Tijdens de Mont Blanc Marathon vallen er 2511 stijgmeters te overbruggen en 1490 daalmeters. Wel even erbij bedenken dat per 100m stijgen in trailrunningland 1 km vlak wordt gerekend!
Om dat te kunnen zul je dus sterke beenspieren moeten kweken en worden stokken ingezet om zo 30% belasting op de beenspieren te verminderen. Dus, plichtsgetrouw als ik ben, aan het trainen geslagen om die benen te trainen. De volgende oefeningen deed (je leest het goed, ik doe ze nu niet meer):
- in drie series van 5 minuten, later, na dagenlange spierpijn, vier series van drie minuten en dan opbouwen, een stoel been voor been op en af stappen, met inzet van de stokken
- naar een uitkijktoren lopen en deze in drie series van vijf keer beklimmen
- gedurende de gehele dag squats en lunges uitvoeren (niet te opvallend, men zou nog denken dat er iets erg mis met je is
Aldus geschiedde. Mijn kuitspieren vonden dit zeer onaangenaam waarop ze licht verkrampt zijn geraakt. Nog net geen blessure, maar wel lastig, ook tijdens duurlopen. Fysiotherapeut, tapen van de kuiten en pijnlijke sportmassages zijn de oplossingen tot nu toe, naast het vermijden van explosieve sporten (geen sprintjes voor mij voorlopig).
Moraal van het verhaal: als je aan krachttraining gaat doen, doe dit dan met beleid en bouw ook deze belasting goed op!
Reacties
Een reactie posten