Doorgaan naar hoofdcontent

Marathon Brabant

Zondag 26 oktober was het dan zover: de dag van de marathon is aangebroken. Ik heb alle tijd, de marathon start pas om 11.45 uur. Sinds een paar dagen ben ik verkouden en een beetje rillerig, maar vanochtend valt het mee. Jammer dat mijn nachtrust net zoals de afgelopen week, niet zo denderend is geweest. Op deze beladen dag, de dag dat *Mila Lilu in 2008 in onze armen overleed, gaan we de uitdaging aan om net als zij haar korte leven heeft moeten doen, te vechten tegen de stroom in.

Een geweldige ontvangst in Restaurant de Zwaan, bekroond met een Michelin ster, doordat we via van Oers zijn ingeschreven, helpt bij het ontspannen starten van de race. Dit is werkelijk uniek in de wereld lijkt me: waar vind je een sportkantine met een Michelinster? Op naar het startvak, waar het nog rustig is.  Als de wedstrijd van start gaat met een heerlijk zonnetje erbij, moet ik terugdenken aan de dag dat *Mila overleed. Het was net zulk weer, prachtig gewoon. Ik neem me voor om de eerste ronde van 21 km op 5:10 te lopen, mocht ik daarna wat ruimte voelen kan ik gaan versnellen en kom dan onder de 3:38 uit.

Wat een mooi parkoers, hier hebben we met *mila gewandeld, dit is mijn terrein waar ik veel heb getraind na haar overlijden. Fijn om hier te zijn. Mijn eerste gelletje neem ik op 5 km, honger zal ik niet lijden deze race. De volgende gels neem ik op 15, 25 en 35km. Het gaat lekker en als ik het dorp weer in kom na 20 km, staan er een boel enthousiaste supporters langs de kant en dat doet me goed. En daar staat Alfons! Klaar om ook aan zijn race van vandaag te beginne, wat fijn om hem daar te zien.

Het dorp weer uit en op naar ronde twee. Het gaat nog steeds lekker en ik maak dankbaar gebruik van de uitstekende verzorging met water, sportdrank, fruit en sponzen. Ik loop de Pannenhoef uit en wordt warempel gedubbeld (AUW!) door de Kenianen van de halve marathon, damn wat ziet dat er goed uit zeg! En dan op 31 km krijg ik kramp in mijn kuiten, auw, dit is echt auw. Nog nooit meegemaakt. Tja wat moet je dan, doorgaan natuurlijk *mila kon het ook. Mmm, maar even mijn tempo verlagen want anders kan straks helemaal niet meer vooruit komen. Dan is het nog best ver hoor, ook al lijkt 11 km in verhouding niet ver. In mijn hoofd tel ik af, af en toe moet ik stoppen om te rekken als ik alleen nog op mijn tenen kan lopen. Ik loop van punt naar punt en ben nu op weg naar een disco langs de kant van de weg, met een heleboel aanmoedigingen erbij, dat kan ik nu wel gebruiken! Hier spring ik toch nog even voorbij, handen in de lucht en iedereen joelt. Daar kan ik de komende kilometer weer even van genieten in mijn hoofd. Nu op naar het viaduct, dan op naar de molen en dan eindelijk het laatste stuk tussen de menigte door. Wat een goede sfeer heerst hier! fijn om die aanmoedigingen te horen, die heb ik nu heel hard nodig. Daar is de finish, en daar zijn mijn schoonouders en vrienden, wat een heerlijkheid, ik ben er, auw, hinkelend over de finish, ik ben er!
Klik hierna voor het finish filmpje: Marathon Brabant

Niet heel veel later is Alfons er ook al, hij heeft een toptijd gelopen, geweldig. Huilend val ik in zijn armen. *Mila Lilu, lief klein elfje, mooi meisje, deze was voor jou.

Reacties

Unknown zei…
Schatje ik ben hartstikke trots op je !!
Dikke kus voor jou X
suus zei…
dank je lieverd! kus uit Tanzania <3

Populaire posts van deze blog

Wat de Mama Bus in drie maanden doet..

Je zou denken: hoeveel kun je nu écht doen in drie maanden tijd, met één bus en een klein team? Nou… als het aan de MamaBus ligt: behoorlijk veel! Terwijl hier de dagen langzaam langer worden, reed onze mobiele kliniek in Tanzania onvermoeibaar van dorp naar dorp. Een stevige auto uitgerust met hoognodige medische voorzieningen, een toegewijde nurse, een duidelijke missie en veel liefde. Het resultaat? Ruim over de duizend kinderen en moeders kregen de zorg die ze anders moesten missen. In totaal werden negen dorpen bezocht: Mikocheni, Chemchem, Londoto, Kiruani, Mawala, Mtakuja, Chekereni, Mserekia en Miwaleni. Stuk voor stuk plekken waar toegang tot medische zorg niet vanzelfsprekend is. De afstand tot een ziekenhuis is groot, en vervoer is vaak simpelweg niet te betalen. Dankzij de MamaBus konden in het eerste kwartaal: 1413 kinderen onder de vijf jaar werden geholpen 159 zwangere vrouwen  zijn langskomen voor controles en er werden 86 echo’s uitgevoerd 107 vrouwen ...

Warme dekentjes, warme harten 💗

Afgelopen week waren Suus en Noortje te gast bij De Hobbytafel van Jacqueline Geurts. Wat een warme en gastvrije plek! Jacqueline organiseert in haar winkel gezellige brei- en haakcafés , waar mensen samenkomen om mooie creaties te maken en ondertussen gezellig bij te kletsen. En dat niet alleen: al langer breien en haken de dames bij De Hobbytafel voor een kraamkliniek in Gambia, via Ingrid Tijssen . Maar de hoeveelheid handwerk werd inmiddels zo groot dat er ook ruimte was om nu onze stichting te ondersteunen! We mochten maar liefst 7 dozen vol met handgemaakte dekentjes en mutsjes in ontvangst nemen. Stuk voor stuk met zorg, aandacht en liefde gemaakt. Dat zie je meteen aan de prachtige hoeveelheid kleuren, patroontjes en afwerkingen.  Niet alleen tijdens de bijeenkomsten wordt er voor het goede doel gebreid en gehaakt. De aanwezige dames vertelden ons dat ze er thuis net zo enthousiast mee doorgaan. En alsof dat nog niet genoeg is, vertelde Jacqueline ons dat er vanuit a...

Bijzondere eerste dag in Karatu

Waar begin je te vertellen na een dag als deze…met een vol en voldaan hoofd suizen we na in het hotel waar we zojuist door de ziekenhuisdirecteur zijn afgezet. De korte versie is: iedereen in het hele Karatu Lutheran Hospital, van verzorgende op de afdeling tot de bestuur, is ervan doordrongen dat de MamaBus voor de dorpen de weg is naar gezonde moeders en kinderen in deze regio en dat daarmee cirkel van armoede doorbroken kan worden. Het bestuur beëindigt een lange meeting met een luid en duidelijk: we zijn er helemaal van doordrongen dat de mamabus een levensreddende functie heeft, maar de wens (lees het commando) van de board is dat dit zo snel mogelijk gebeurt. Dussss, wanneer start het project? Gelukkig kunnen we het goede nieuws vertellen dat morgen de officiële opening zal plaatsvinden én we meteen de eerste dorpen gaan bezoeken. Daarover morgen meer, maar eerst terug naar het begin van onze dag.  We starten de dag rijdend door de stromende regen naar het ziekenhuis. Boven o...