Doorgaan naar hoofdcontent

Thousand Days Bus on the move

Het plan van de bus krijgt steeds meer praktische vorm. Weet je wat dat is, de Thousand Days Bus, of Driving Nurses, zoals het ook wordt genoemd? Het is een zorgbus die naar de verste uithoek van het gebied rijdt en daar zorg verleent aan moeders en kids. Een klein laboratorium erin, een onderzoekstafel, de lessen die we toe hebben ontwikkeld en natuurlijk de bevallings pakketten. De bus bedient het hele gebied: 78.000 mensen, waarvan zeg 30.000 tot onze doelgroep behoren. Dat heet nog eens opschalen niet? :)

Dus ben ik druk bezig met het vinden van mensen, spullen en informatie. Dat laatste is eigenlijk wel het belangrijkste: Ik ben bezig aan een handleiding voor de verloskundige die de bus gaat bemannen en wil dit woensdag overhandigen i het ziekenhuis dat de verpleegkundige gaat leveren, hopelijk zelfs echt rechtstreeks in de vorm van een workshop overdragen. Er zijn zoveel praktische zaken om rekening mee te houden: wat dacht je van de druk op zo'n verpleegkundige een zwaar zieke man te behandelen? Zij moet dan stoer haar poot stijf houden en enkel mama's en kids binnenlaten.... Nou ja, het zal goed komen, we moeten er in ieder geval iets over vertellen.

 En dan naar de man die de van moet ombouwen tot ware zorgbus, hij kijkt naar de schetsen en ik probeer hem een idee te geven van wat die kriebels allemaal betekenen. Hij schijnt een van de zeldzame mensen te zijn die iets dergelijks met hoge kwaliteit kan maken. Hij doet nog een paar verbetersuggesties en neemt dan de klus aan. Done! Ik ben heel benieuwd naar eindresultaat dat volgt, ook al ben ik dan alweer in Nederland.


Nu nog bezig met een aanvraag voor een subsidie uit het Verenigd Koninkrijk, in samenwerking met het ziekenhuis hier, wie weet komt er zo weer budget voor enkel jaren bij, ik ga ervoor! Dank voor de niet aflatende steun, zonder jullie komt er niets van de grond en blijven de mensen hier vastzitten in hun eeuwige gevecht om te overleven. Asenteni Sana!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dankbaarheid

2022 beginnen we met dankbaarheid. Dankbaar voor de gulle gift van Energy Food Ingredients. En dankbaar voor de trouwe steun van mijn oud collega’s. De loyaliteit van jullie allen naar onze stichting is hartverwarmend en zorgt ervoor dat er nog meer moeders en kinderen onderzocht kunnen worden op ernstige aandoeningen. Enorm bedankt!

dankjulliewel

Dankjewel Janny voor jouw trouwe maandelijkse bijdrage en Marc jij ook bedankt voor je trouwe donaties! Jullie maken het verschil hiermee voor zwangeren die anders geen toegang tot goede zorg zouden hebben in Lower Moshi: drie dames en hun ongeboren kinderen krijgen door jullie bijdrage een volledige zwangerschapscontrole (met ultrasound!), benodigde medicijnen, voeding, vitaminen, educatie over zwangerschap, bevalling en babyverzorging en een veilige bevalling in het ziekenhuis. Mede namens hen, asanteni sana!! Een heel bijzondere donatie ontvingen we naar aanleiding van het overlijden van Diny Breijnaerts: in plaats van bloemen werd gevraagd te doneren aan Driving Nurses. Hoe een in en in-verdrietige gebeurtenis helemaal in Tanzania tot blijdschap en leven kan leiden. Geroerd door zo'n gift na het leven.... dank!

Een nieuw dorp voor de MamaBus

De mamabus komt in een gebied van inmiddels 30.000 mensen, waar we moeder- kindzorg en -educatie naar de dorpen brengen. Vandaag gaan we naar een dorp dat erg ver verwijderd ligt van van de bewoonde wereld en dat in tijden van regens volledig afgesloten wordt door water dat buiten de oevers treed van de rivier waar het dorp omheen gebouwd ligt. Om er te komen rijden we er eerst een goede drie kwartier over een matige zandweg vol gaten. We stoppen dan de auto voor een stroom, we zullen met een zijde over de daar in het water gelegde boomstammen moeten rijden om dit stroompje over te steken. Dan kunnen we echt niet verder. We staan voor een wijde rivier waar overigens ook een soort pondje ligt.  De meeste collega's vinden water eng, er zijn er weinig die kunnen zwemmen en de dieren in het water, helpen ook niet mee om de rust te bewaren. Uiteindelijk zijn we allemaal en met onze spullen aan de overkant, vanaf hier is het nog een kwartier achterop een brommertje. Bij de dokterspos