Doorgaan naar hoofdcontent

Karatu Lutherian Hospital

De aankomst werd sterk vertraagd door de dichte mist op Schiphol en de ellenlange rijen bij het verstrekken van het visum. De taxi rijdt me vaardig door de donkere Afrikaanse nacht, met op de weg gevaarlijke wandelaars, gaten en overstekende apen. Uiteindelijk check ik om 12 uur s’avonds in het hotel, wat aanvankelijk onbewoond leek, maar na wat gebel door de taxichauffeur toch iemand naar het hek bracht om deze te openen. Ik ben moe maar kan van de opwinding niet meteen slapen, ik ben er gewoon weer! De volgende ochtend sta ik vroeg op, eerst ontbijt en dan op naar dr Heriel die als het goed is naar Arusha is gekomen vanuit Karatu. Ik sta te wachten en de mensen kijken me aan en spreken me aan. Uiteindelijk bel ik via een vrouw bij een straat karretje dr Heriel en hij blijkt een stukje verderop op mij te wachten. Blij hang ik op en niet veel later kunnen we elkaar de hand schudden. We lopen naar een hotel in de buurt om daar te praten over zijn visie op moeder kind zorg in zijn gebied, ten noorden van Arusha, de hoofdstad van de safari’s. We vertellen elkaar over onze levens in het kort. Ik heb cadeautjes en kleertjes van *Mila meegenomen en geef hem deze. Een beetje verbaasd neemt hij het aan en bedankt hij. Vervolgens staan we uitgebreid stil bij de uitdagingen die het gebied en het ziekenhuis waar hij directeur van is, kent. In zijn droom hebben de moeders en kids toegang tot kwaliteitszorg, zodat de moedersterfte daalt en de baby’s overleven. We spreken uit hoe belangrijk vertrouwen en communicatie is in een complexe situatie waarin wordt samengewerkt. Hij laat me het document zien wat hij heeft voorbereid voor ons gesprek vandaag: een uitgebreid verslag van het gebied, het ziekenhuis, de doktersposten die het ziekenhuis bestuurt met data over vanalles en nog wat. Samen komen we tot een grove schets van hoe Driving Nurses en het Karatu Lutherian Hospital kunnen samenwerken aan een gezonde toekomst voor de moeders en kids. We praten en praten, onze ideeën raken niet uitgeput, een heuse flow, wat heerlijk om met zo iemand te kunnen spreken! Na zo’n anderhalf uur las ik een breinpauze in en leg hem uit wat dat is. Komt mijn werk bij Skils ook hier nog van pas. 


Tegen enen zijn we rond en kunnen we elkaar de hand schudden: wij gaan samen moeder- kindzorg in Karatu op een hoger plan tillen. Ik bedank hem voor zijn komst en visie en ga op  pad naar mijn hotel om me voor te bereiden op mijn volgende afspraak. Ik voel de lach op mijn gezicht staan, de zon schijnt. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Wat de Mama Bus in drie maanden doet..

Je zou denken: hoeveel kun je nu écht doen in drie maanden tijd, met één bus en een klein team? Nou… als het aan de MamaBus ligt: behoorlijk veel! Terwijl hier de dagen langzaam langer worden, reed onze mobiele kliniek in Tanzania onvermoeibaar van dorp naar dorp. Een stevige auto uitgerust met hoognodige medische voorzieningen, een toegewijde nurse, een duidelijke missie en veel liefde. Het resultaat? Ruim over de duizend kinderen en moeders kregen de zorg die ze anders moesten missen. In totaal werden negen dorpen bezocht: Mikocheni, Chemchem, Londoto, Kiruani, Mawala, Mtakuja, Chekereni, Mserekia en Miwaleni. Stuk voor stuk plekken waar toegang tot medische zorg niet vanzelfsprekend is. De afstand tot een ziekenhuis is groot, en vervoer is vaak simpelweg niet te betalen. Dankzij de MamaBus konden in het eerste kwartaal: 1413 kinderen onder de vijf jaar werden geholpen 159 zwangere vrouwen  zijn langskomen voor controles en er werden 86 echo’s uitgevoerd 107 vrouwen ...

Warme dekentjes, warme harten 💗

Afgelopen week waren Suus en Noortje te gast bij De Hobbytafel van Jacqueline Geurts. Wat een warme en gastvrije plek! Jacqueline organiseert in haar winkel gezellige brei- en haakcafés , waar mensen samenkomen om mooie creaties te maken en ondertussen gezellig bij te kletsen. En dat niet alleen: al langer breien en haken de dames bij De Hobbytafel voor een kraamkliniek in Gambia, via Ingrid Tijssen . Maar de hoeveelheid handwerk werd inmiddels zo groot dat er ook ruimte was om nu onze stichting te ondersteunen! We mochten maar liefst 7 dozen vol met handgemaakte dekentjes en mutsjes in ontvangst nemen. Stuk voor stuk met zorg, aandacht en liefde gemaakt. Dat zie je meteen aan de prachtige hoeveelheid kleuren, patroontjes en afwerkingen.  Niet alleen tijdens de bijeenkomsten wordt er voor het goede doel gebreid en gehaakt. De aanwezige dames vertelden ons dat ze er thuis net zo enthousiast mee doorgaan. En alsof dat nog niet genoeg is, vertelde Jacqueline ons dat er vanuit a...

Enorme dankbaarheid voor het personeel van TPC Hospital

  We willen vandaag weer eens onze diepe dankbaarheid uitspreken! Dankzij jullie steun kunnen we binnenkort een nieuwe MamaBus verwelkomen in Lower Moshi. Dit is hard nodig, want na 6 jaar trouwe dienst, waarin onze huidige MamaBus zelfs de moeilijkst begaanbare plekken heeft bereikt, is het tijd voor een waardige opvolger. Wat ons extra raakt, is dat het personeel van TPC Hospital hun krachten én eigen geld hebben gebundeld om deze nieuwe MamaBus mogelijk te maken. Tijdens ons bezoek afgelopen november ervaarden we al eens hoe heel de community daar onze MamaBus steunt, maar wauw wat is dit dan nog eens een prachtig gebaar van solidariteit! Ook willen we een speciaal woord van dank richten aan alle families die maand na maand blijven doneren. Dankzij jullie, de stille helden achter onze stichting, kunnen we blijven rijden en levens blijven veranderen 🤝 ❤️