Doorgaan naar hoofdcontent

Habari za kazi?

In de ochtend bespreken we bij FTK weer de dag van de morgen door, als we naar het ver afgelegen dorp gaan. We printen dingen uit, betalen vooraf zaken als announcements, thee, lunch, bereiden de route en het verdere plan voor. Er is een nieuwe villageleader en die zal ook komen naar de eerste plek waar we ook de plaatselijke verloskundigen zullen trainen. Vervolgens heb ik meetings met de directeur van het ziekenhuis waar we mee samenwerken, de voorzitter van de raad van bestuur van FTK en dan een gesprek met Stella, die graag iets prive wilde bespreken. We komen overeen dat ze een microlening ontvangt voor  het opzetten van een mini foodtruck (op een fiets) zodat ze vanuit haar restaurantje vanuit huis de landerijen op kan met haar waar en zo meer omzet kan genereren. Veel geluk Stella! 


Door naar de volgende afspraken dit keer op het kantoor van FTK. De mamabus staat nog bij de garage dus we zullen met een auto moeten gaan morgen. Daarbij moet gecheckt worden of alles wel aanwezig is zoals het hoort te zijn. En Veronica zal nog moeten uitgelegd worden wat er van haar verwacht wordt bij het geven van de training. En als er iets ontbreekt moet dat nog allerijl  gehaald worden in de stad. Er komt een hele lijst naar voren van ontbrekende spullen en een van de FTK medewerkers biedt aan om dit te gaan halen in de stad als hij naar huis gaat. We bellen de apotheek en ze vragen om de lijst te mailen. Als we dat willen doen en nog een keer terugbellen om nog iets toe te lichten, wordt ineens gezegd dat we helemaal niet met de apotheek spreken..... hè? Hoe kan dat nou, net hadden we ze nog aan de lijn? Uiteindelijk vinden we een andere apotheek in de stad en snel gaat hij op pad. Inmiddels is het half vijf en ik ben redelijk moe, ja dat kan ik ook zijn haha! Ik blijf als laatste over in het kantoor, de laatste zaken uitwerken en dan even niets. wat een dag...Het lijkt wel werken...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Wat de Mama Bus in drie maanden doet..

Je zou denken: hoeveel kun je nu écht doen in drie maanden tijd, met één bus en een klein team? Nou… als het aan de MamaBus ligt: behoorlijk veel! Terwijl hier de dagen langzaam langer worden, reed onze mobiele kliniek in Tanzania onvermoeibaar van dorp naar dorp. Een stevige auto uitgerust met hoognodige medische voorzieningen, een toegewijde nurse, een duidelijke missie en veel liefde. Het resultaat? Ruim over de duizend kinderen en moeders kregen de zorg die ze anders moesten missen. In totaal werden negen dorpen bezocht: Mikocheni, Chemchem, Londoto, Kiruani, Mawala, Mtakuja, Chekereni, Mserekia en Miwaleni. Stuk voor stuk plekken waar toegang tot medische zorg niet vanzelfsprekend is. De afstand tot een ziekenhuis is groot, en vervoer is vaak simpelweg niet te betalen. Dankzij de MamaBus konden in het eerste kwartaal: 1413 kinderen onder de vijf jaar werden geholpen 159 zwangere vrouwen  zijn langskomen voor controles en er werden 86 echo’s uitgevoerd 107 vrouwen ...

Warme dekentjes, warme harten 💗

Afgelopen week waren Suus en Noortje te gast bij De Hobbytafel van Jacqueline Geurts. Wat een warme en gastvrije plek! Jacqueline organiseert in haar winkel gezellige brei- en haakcafés , waar mensen samenkomen om mooie creaties te maken en ondertussen gezellig bij te kletsen. En dat niet alleen: al langer breien en haken de dames bij De Hobbytafel voor een kraamkliniek in Gambia, via Ingrid Tijssen . Maar de hoeveelheid handwerk werd inmiddels zo groot dat er ook ruimte was om nu onze stichting te ondersteunen! We mochten maar liefst 7 dozen vol met handgemaakte dekentjes en mutsjes in ontvangst nemen. Stuk voor stuk met zorg, aandacht en liefde gemaakt. Dat zie je meteen aan de prachtige hoeveelheid kleuren, patroontjes en afwerkingen.  Niet alleen tijdens de bijeenkomsten wordt er voor het goede doel gebreid en gehaakt. De aanwezige dames vertelden ons dat ze er thuis net zo enthousiast mee doorgaan. En alsof dat nog niet genoeg is, vertelde Jacqueline ons dat er vanuit a...

Bijzondere eerste dag in Karatu

Waar begin je te vertellen na een dag als deze…met een vol en voldaan hoofd suizen we na in het hotel waar we zojuist door de ziekenhuisdirecteur zijn afgezet. De korte versie is: iedereen in het hele Karatu Lutheran Hospital, van verzorgende op de afdeling tot de bestuur, is ervan doordrongen dat de MamaBus voor de dorpen de weg is naar gezonde moeders en kinderen in deze regio en dat daarmee cirkel van armoede doorbroken kan worden. Het bestuur beëindigt een lange meeting met een luid en duidelijk: we zijn er helemaal van doordrongen dat de mamabus een levensreddende functie heeft, maar de wens (lees het commando) van de board is dat dit zo snel mogelijk gebeurt. Dussss, wanneer start het project? Gelukkig kunnen we het goede nieuws vertellen dat morgen de officiële opening zal plaatsvinden én we meteen de eerste dorpen gaan bezoeken. Daarover morgen meer, maar eerst terug naar het begin van onze dag.  We starten de dag rijdend door de stromende regen naar het ziekenhuis. Boven o...