Doorgaan naar hoofdcontent

Zondag rustdag

Vandaag een hele dag om zaken te regelen, uit te werken en voor te bereiden. Ook een Skype afspraak met Mount Meru, met wie we optrekken voor de MamaBus: zij leveren de mobiele echografie op de mamabus, uniek in de wereld van landen met lage inkomens. We bespreken de nieuwe mamabus in Karatu en hoe we tot een goed plan kunnen komen om daar te starten en spreken af om samen toe te werken naar een hands on plan dat we zullen voorleggen aan het Karatu Lutherian Hospital. Ter voorbereiding heb ik ook toestemming nodig van de Regional Medical Officer van de overheid, met wie ik morgen een afspraak heb laten maken om dit voor te leggen. Dat gesprek heb ik ooit eerder gevoerd met de voormalige RMO van die regio. Door zijn vertrek is het plan om voor de geheel regio tot het mamabus systeem te komen, in de la terecht gekomen. 
Na onze meeting ga ik op pad om een beter hotel te vinden voor volgende keer. Als ik me ergens niet op mijn gemak voel kan ik niet slapen, laat dat nou net hetgeen zijn wat ik tijdens zo’n missie keihard nodig heb. Ik kom bij een groot echt Afrikaans safarihotel, waar ik supervriendelijk wordt ontvangen. De kamers worden geshowd, helemaal in zebra- of luipaardprint en met een goede badkamer, super. De manager wordt erbij gehaald, die zijn kaartje geeft en me welkom heet: Karibu! Over prijzen valt te praten, zeker, bel me gerust zegt hij, als je wilt reserveren voor de volgende keer. De lunch gebruik ik hier en het is erg lekker, veel Indiaas eten, heerlijk. Bij het afrekenen krijg ik 10% korting, alles voor een blije nieuwe klant. Vervolgens bezoek ik nog twee andere hotels voor ik weer naar mijn kamer ga om de afspraken van morgen voor te bereiden en de van gisteren en vandaag te verwerken. Ik lees nog wat en pak het meeste vast in voor de dag van morgen, want dan vertrek ik vroeg. Je zou denken dat wij in het westen, met al ons georganiseer en efficiĆ«ntie supersnel zijn, maar niets kan Afrikaanse zaken verslaan. Gisteren, op zaterdag eind van de dag, werd de regionale directeur mbt volksgezondheid door onze gesprekspartner gebeld of deze maandagochtend met ons in gesprek zou kunnen (ik moet echt om 12 uur maandag vertrekken om op tijd bij mijn volgende afspraak te zijn). En warempel dat gebeurt: maandagochtend vroeg zijn we als eerste aan de beurt op audiĆ«ntie! Snel slapen om morgen weer op tijd fit te zijn.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dankbaarheid

2022 beginnen we met dankbaarheid. Dankbaar voor de gulle gift van Energy Food Ingredients. En dankbaar voor de trouwe steun van mijn oud collega’s. De loyaliteit van jullie allen naar onze stichting is hartverwarmend en zorgt ervoor dat er nog meer moeders en kinderen onderzocht kunnen worden op ernstige aandoeningen. Enorm bedankt!

dankjulliewel

Dankjewel Janny voor jouw trouwe maandelijkse bijdrage en Marc jij ook bedankt voor je trouwe donaties! Jullie maken het verschil hiermee voor zwangeren die anders geen toegang tot goede zorg zouden hebben in Lower Moshi: drie dames en hun ongeboren kinderen krijgen door jullie bijdrage een volledige zwangerschapscontrole (met ultrasound!), benodigde medicijnen, voeding, vitaminen, educatie over zwangerschap, bevalling en babyverzorging en een veilige bevalling in het ziekenhuis. Mede namens hen, asanteni sana!! Een heel bijzondere donatie ontvingen we naar aanleiding van het overlijden van Diny Breijnaerts: in plaats van bloemen werd gevraagd te doneren aan Driving Nurses. Hoe een in en in-verdrietige gebeurtenis helemaal in Tanzania tot blijdschap en leven kan leiden. Geroerd door zo'n gift na het leven.... dank!

Een nieuw dorp voor de MamaBus

De mamabus komt in een gebied van inmiddels 30.000 mensen, waar we moeder- kindzorg en -educatie naar de dorpen brengen. Vandaag gaan we naar een dorp dat erg ver verwijderd ligt van van de bewoonde wereld en dat in tijden van regens volledig afgesloten wordt door water dat buiten de oevers treed van de rivier waar het dorp omheen gebouwd ligt. Om er te komen rijden we er eerst een goede drie kwartier over een matige zandweg vol gaten. We stoppen dan de auto voor een stroom, we zullen met een zijde over de daar in het water gelegde boomstammen moeten rijden om dit stroompje over te steken. Dan kunnen we echt niet verder. We staan voor een wijde rivier waar overigens ook een soort pondje ligt.  De meeste collega's vinden water eng, er zijn er weinig die kunnen zwemmen en de dieren in het water, helpen ook niet mee om de rust te bewaren. Uiteindelijk zijn we allemaal en met onze spullen aan de overkant, vanaf hier is het nog een kwartier achterop een brommertje. Bij de dokterspos