Doorgaan naar hoofdcontent

Onneembare vesting?

Moeder en kindzorg staat of valt gezien mijn vorige blog dus met tijdige en adequate voorlichting over seksualiteit en geboortebeperking. Voor een meisje stopt alles als ze ongepland zwanger is. Daarom worden er ook vaak illegale abortussen uitgevoerd, waardoor weer velen geïnfecteerd of verminkt raken of zelfs sterven. Om over SOA’s nog maar te zwijgen. Het begint dus met goede voorlichting op zo vroeg mogelijke leeftijd. Samen met de tolk komen we bij Umati aan, de Tanzaniaanse Rutgerstichting. We onderzoeken de mogelijkheden tot samenwerking. Als snel komen we overeen dat zij in Mtakuja komen lesgeven op TPC Secondary School.

Mijn hoofd begint te ratelen van de plannen….eerst deze school, dan alle andere in het gebied, en dat jaarlijks, gewoon als onderdeel van het lesprogramma van de eerstejaars, en dan naar de primary scholen, want er zijn nog altijd veel, zo niet de meeste kinderen, die alleen naar de basisschool gaan. Zij zouden dan de lessen over preventie van SOA’s en zwangerschappen missen, terwijl dit de meest kwetsbare groep is. Maar rustig aan Suus, eerst step one! En we moeten het hoofd van de school ook nog overtuigen van dit programma.  

Het hoofd van de school ontvangt ons hartelijk. Al snel na de gewoonlijke, uitgebreide begroeting, over hoe het is met jou, met je moeder, je vader, je familie, je land van herkomst enzovoort, gaan we over tot business. Ondertussen wordt er lunch geserveerd. Het pakt nog mooier uit dan verwacht: het hoofd van de school is helemaal voor seksuele voorlichting en wil alle leerlingen van de les laten profiteren. Al met al gaat het om 230 leerlingen nu en 110 volgend jaar. Daarna geeft ze te kennen dat ze het graag wil opnemen in het gewone curriculum van het lesprogramma van de eerstejaars. Dit is fantastisch, dit had ik niet durven dromen!

Mensen die ik hier over sprak keken me meewarig aan en wensten me veel succes met het bedwingen van de onneembare vesting, maar het blijkt zo kinderlijk eenvoudig. Ik neem meteen contact op met Umati en vertel hen dat we volgende week en de week erop kunnen starten. In mijn huisje tik een officiële brief voor Umati en de school, waarin onze afspraken staan. Daar houden ze hier van: formele documenten en handtekeningen, prima, dan doe ik daar aan mee! Ik ga morgen de brief afgeven bij Umati, zodat we zeker weten een overeenkomst hebben. Wat een grote eerste mijlpaal en zo snel al, geweldig. Namens de moeders en kinderen van Mtakuja, bedankt!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dankbaarheid

2022 beginnen we met dankbaarheid. Dankbaar voor de gulle gift van Energy Food Ingredients. En dankbaar voor de trouwe steun van mijn oud collega’s. De loyaliteit van jullie allen naar onze stichting is hartverwarmend en zorgt ervoor dat er nog meer moeders en kinderen onderzocht kunnen worden op ernstige aandoeningen. Enorm bedankt!

dankjulliewel

Dankjewel Janny voor jouw trouwe maandelijkse bijdrage en Marc jij ook bedankt voor je trouwe donaties! Jullie maken het verschil hiermee voor zwangeren die anders geen toegang tot goede zorg zouden hebben in Lower Moshi: drie dames en hun ongeboren kinderen krijgen door jullie bijdrage een volledige zwangerschapscontrole (met ultrasound!), benodigde medicijnen, voeding, vitaminen, educatie over zwangerschap, bevalling en babyverzorging en een veilige bevalling in het ziekenhuis. Mede namens hen, asanteni sana!! Een heel bijzondere donatie ontvingen we naar aanleiding van het overlijden van Diny Breijnaerts: in plaats van bloemen werd gevraagd te doneren aan Driving Nurses. Hoe een in en in-verdrietige gebeurtenis helemaal in Tanzania tot blijdschap en leven kan leiden. Geroerd door zo'n gift na het leven.... dank!

Een nieuw dorp voor de MamaBus

De mamabus komt in een gebied van inmiddels 30.000 mensen, waar we moeder- kindzorg en -educatie naar de dorpen brengen. Vandaag gaan we naar een dorp dat erg ver verwijderd ligt van van de bewoonde wereld en dat in tijden van regens volledig afgesloten wordt door water dat buiten de oevers treed van de rivier waar het dorp omheen gebouwd ligt. Om er te komen rijden we er eerst een goede drie kwartier over een matige zandweg vol gaten. We stoppen dan de auto voor een stroom, we zullen met een zijde over de daar in het water gelegde boomstammen moeten rijden om dit stroompje over te steken. Dan kunnen we echt niet verder. We staan voor een wijde rivier waar overigens ook een soort pondje ligt.  De meeste collega's vinden water eng, er zijn er weinig die kunnen zwemmen en de dieren in het water, helpen ook niet mee om de rust te bewaren. Uiteindelijk zijn we allemaal en met onze spullen aan de overkant, vanaf hier is het nog een kwartier achterop een brommertje. Bij de dokterspos